Vredesweek 2012

De vredesweek 2012 kreeg van IKV Pax Christi als thema “Powered by Peace” mee, wat we in Oegstgeest vertaalden met “Energie voor Vrede”.

  Op vrijdag 14 september werd de vredesvlag gehesen voor het Gemeentehuis, de burgemeester van Oegstgeest en de voorzitter van de Raad van Kerken hielden vooraf korte toespraken, waarbij het thema van de vredesweek centraal stond 

   In de drie winkelgebieden werd op zaterdag 15 september aan het publiek eenvredestulp aangeboden, samen met een uitnodiging deel te nemen aan de vredesdienst op de volgende zondag. Er werd daarbij ook gevraagd met hetVredesmanifest  van de Raad van Kerken - zie elders op deze site - in te stemmen en dit te ondertekenen.

 
MANIFEST AAN ALLE OVERHEDEN EN BURGERS VAN OEGSTGEEST

 

Vrede stichten en bewaren is één van de belangrijkste opgaven van overheden en van allen die verantwoordelijkheid dragen in een samenleving. Er is niemand zonder verantwoordelijkheid!

 Vrede kan alleen tot stand komen en blijven bestaan als we elkaar ruimte geven, zodat iedereen de kans krijgt deel te nemen aan de samenleving op basis van eigen identiteit en kracht.  Aan

vrede-zonder-vrijheid ontbreekt menselijke waardigheid, die grondslag is van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Op beide moet de energie van ons allen gericht zijn; dat is Energie voor Vrede!

 Vrijheid en Respect voor iedereen en voor ons samen zijn dus eerste voorwaarden om tot echte Vrede te komen; Respect voor het waarderen van de eigenheid en persoonlijke  kwaliteiten van alle medeburgers en voor de grondregels van de omgang in onze samenleving.

 In alle opzichten dient het beleid van overheid en organisaties erop gericht  te zijn, waar passend in samenwerking, die kwaliteiten op te roepen en te mobiliseren en grondregels te maken tot welzijn van de samenleving. Dat roept vernieuwende krachten op en maakt de samenleving sterker.

 Het klimaat voor de doorwerking van die vernieuwing wordt voor alles geschapen door de individuele burgers zelf, die zich onafhankelijk laten leiden door het aloude devies: Vrede maak je samen in je omgang  met je buren.

 De Raad van Kerken Oegstgeest, geïnspireerd door Jezus’ voorbeeld  van menselijke waardigheid, roept de overheden, organisaties en burgers van Oegstgeest op daadwerkelijk bij te dragen aan die Energie voor Vrede bij iedereen.

Er werden in totaal vijfhonderd tulpenbollen uitgedeeld.

    Centraal in het programma van de vredesweek stond de kerkdienst op zondag 16 september in sporthal De Cuyl. De sporthal was  zaterdags  door helpende handen omgetoverd in een kerkzaal. 

 De dienst die werd geleid door ds. Ronald da Costa stond onder gezamelijke verantwoordelijkheid van alle kerken in Oegstgeest. Er werd gezongen door een ad hoc koor o.l.v. Pauline Verkerk. Vijf predikanten en pastors verzorgden een mozaïekpreek,

waarbij ze elk de Bijbel geschiedenis van de genezing van een jongeman behandelden vanuit het gezichtspunt van de vader van de jongeman, de omstanders, de jongen zelf, de discipelen.

De ongeveer zeshonderd aanwezigen waren geboeid, voelden zich verenigd als een echte gemeenschap. De collecte voor  het regionale voedsel bank bracht meer dan € 800,-- op.

   De aanwezigen werd gevraagd het vredesmanifest te ondertekenen. In totaal werden ongeveer 825 handtekeningen verzameld. Na de dienst werd koffie geschonken, nagepraat en werd er, weer onder leiding van Pauline Verkerk, gezongen. Rond een uur vertrokken de kerkgangers en werd de sporthal weer sporthal.

    Op dinsdagavond 18 september werd in het Gemeentecentrum voor ruim 100 aanwezigen de indrukwekkende film “The visitor “vertoond. Een film spelend in De Verenigde staten, maar met een thema dat ook in ons land erg actueel is.”Hoe ga je als individu om met illegaal aanwezige buitenlanders?”De voorstelling werd gevolgd door een discussie tussen de aanwezigen, onder leiding van ds.Roland da Costa.

   De vredesweek werd afgesloten met een bijeenkomst rond “De Verhalenverteller” bij winkelcentrum De Lange Voort. De heer Erwin van der Werf, leraar muziek aan het Rijnlands Lyceum in Oegstgeest sprak een indrukmakende tekst van zijn hand uit: “Vrede, wat is het je waard?”

 

Wat is het je waard?

Er komt een kerel mijn tuin in lopen, hij draagt een zwart trainingspak en teenslippers. ‘Hallo,’ zegt hij. Hij gaat zomaar in mijn tuinstoel zitten. ‘Wie bent u? Wat moet u hier?’ vraag ik. ‘Ik ben God,’ zegt hij. ‘Ik moet even zitten.’ Het is een tijdje stil, ik weet niet wat ik moet doen. De politie bellen misschien. Maar als het echt God is, en ik laat hem arresteren, dan ben ik verder van huis. Dus doe ik niets.

‘Jij moet vandaag de wereld redden. Ik heb jou uitgekozen.’

‘Waarom?’ vraag ik. ‘Waarom ik?’

‘Nee,’ zegt hij, ‘ik stel hier de vragen. Ik wil weten wat de Vrede je waard is.’

‘De Vrede? De vrede is mij veel waard,’ zeg ik. ‘Heel veel. En ik ben niet de enige. In mijn dorp organiseren ze er zelfs een hele week voor, voor de vrede, en een bijeenkomst in een sporthal met veel mensen, allemaal voor de vrede. Er is muziek, er zijn ballonnen, en er is...’

‘Je schoenen,’ zegt hij, ‘zou jij je schoenen geven voor de Vrede?’

‘Natuurlijk,’ zeg ik, en ik meen het ook.

‘Nou, kom op dan,’ zegt hij.

 Ik trap mijn schoenen uit. Het zijn oude sportschoenen. God trekt zijn slippers uit, en mijn schoenen aan.

‘Je iPhone?’

Mijn iPhone. God vraagt wel veel van mij, voor de wereldvrede.

Ik haal mijn iPhone aarzelend uit mijn zak, en gooi hem op zijn schoot. Ik doe het! Voor de vrede! Ik wist niet dat God zo dwingend kon zijn.

‘Je motorfiets?’ zegt hij. ‘Voor de wereldvrede?’

Wat, in godsnaam, heeft mijn motorfiets met de wereldvrede te maken. God heeft mijn gedachten geraden, want hij zegt: ‘het gaat niet om het object, het gaat om de bereidheid een offer te brengen.’

Ik gooi de sleuteltjes van mijn motorfiets in zijn schoot.

‘Je leven?’ vraagt hij. ‘Of dat van je zoon?’

Mijn zoon is tien. Waar is hij? Fietst hij nu net naar huis, over de Rijnsburgerweg, in de spits? De auto’s, de bussen, de drukte? De angst vlamt in mij op. Nu is het genoeg. Naar de hel met de wereldvrede.

 ‘En nou opgeduveld’ zeg ik tegen God. ‘iedereen kan wel zeggen dat-ie God is. En dat hij de wereldvrede wil. Wegwezen!’

Ik ben zo kwaad, ik wil hem wel die stoel uitschoppen. Ik wil naar mijn zoon, ik wil hem zien. God loopt weg, zonder zich te haasten.

Ik sta een tijdje besluiteloos bij het tuinhekje. Dan hoor ik een enorm gebulder. Op mijn sokken ren ik de stoep op... God rijdt op mijn motor weg... Mijn zoon fietst daar, hij kijkt God verbaasd na.

 Heb ik nu de Vrede bevordert? Vraag ik mij af. Ik ben mijn tuin niet eens uit geweest.

Mijn zoontje zegt ‘Papa. Waarom loop je op je sokken?’

 Gerwin van der Werf

 Vervolgens werd de tekst van het vredesmanifest door de heer Gé Eegdeman, afgevaardigde van de Raad van Kerken, voorgelezen en het manifest door hem aan wethouder Mackay, samen  met verzamelde handtekeningen,  overhandigd. In zijn dankwoord sprak de wethouder waardering van de gemeente uit voor de vele activiteiten die de Raad van Kerken en de kerken in Oegstgeest ontplooien.

  Tijdens de afsluitende bijeenkomst zongen

leerlingen van het Teylingencollege- Duinzigt onder begeleiding van de heer Rob Koolemans Beynen een lied waarin om vrede wordt gesmeekt :

One day:  Matisyahu

Intro:

Sometimes I lay under the moon,

I thank God I'm breathing

Then I pray don't take me soon,

I am here for reason

Pre-chorus:

Sometimes in my tears I drown,

but I never let it get me down

So when negativity surrounds,

I know someday it will all turn around because

Chorus:

All my life I've been waiting for

I've been praying for for the people to say

That we don't wanna fight no more

there'll be no more wars and our children will play

One day, one day, one day,  oh oh oh

One day, one day, one day,  oh oh oh

 

 

 

 

It's not about win or lose,

we all lose when they beat us

Souls of the innocent, blood transparent,

keep on movin' though the waters stay ragin'

In this maze you could lose your way, your way

It might drive you crazy,

but don't let it phase you no way, no way

Pre-chorus

Chorus

One day this all will change, some people will say

stop with the violence stop with the hate

One day we'll all be free,

and proud to be under the same sun

singing songs of freedom like

Wye oh   Wye oh oh oh

Wye oh    Wye oh oh oh  chorus 2x

 Lied gezongen door: leerlingen van Teylingen College locatie Duinzigt.       

Er werden meer dan honderd  witte vredesballonnen, met een vredesgroet  

van de Oegstgeester kerken de wereld ingestuurd.

   De raad van Kerken ziet terug op een intensieve week van vrede, een week die veel voorbereiding vergde. De inhoud van het vredesmanifest kan en moet tot nadenken stemmen.

    Hoe gedragen we ons in Oegstgeest? Kennen we onze buren en zie we ze “staan”? En hoe gaan  met elkaar om op straat, in de winkels, met degenen die ons diensten verlenen, met onze collega’s op het werk? En wat vinden we  van onze overheden , de kerken, verenigingen; hoe gaat men met ons en elkaar om?

    Hebt u opmerkingen of suggesties? Als u vindt  dat kerken een bepaalde zaak ”beter”zouden kunnen aanpakken, of meer hulp zouden kunnen bieden aan mensen die hulp nodig hebben , zouden kunnen bemiddelen om conflicten op te lossen, laat het ons weten! (e- mail < ven1031 at telfort dot nl>

De Raad van Kerken  heeft veel stof om over na te denken; mogelijk ontstaan zo concrete thema’s voor de Vredesweek.

                                                                                       De foto’s zijn alle gemaakt door Aaltje Knoop